Irlandia stoi w obliczu wielomilionowego rachunku kompensacyjnego po tym, jak Sąd Najwyższy przyznał byłemu więźniowi 7500 euro odszkodowania za brak możliwości korzystania z toalety.

Gary Simpson, pozwał państwo irlandzkie, ponieważ przez osiem miesięcy musiał używać wiadra jako toalety.  A także opróżniać je każdego ranka. 

Sąd orzekł, że konstytucyjne prawo Gary’ego Simpsona do ochrony jego osoby zostało naruszone przez politykę „oszczędności”, w myśl której więźniowie byli zmuszani do własnoręcznego czyszczenia cel. Jako rekompensatę Simpson otrzymał odszkodowanie w wysokości 7500 euro. 

Wydając wyrok w imieniu Sądu Najwyższego złożonego z pięciu sędziów, sędzia John MacMenamin powiedział, że warunki, w jakich przebywał Simpson, były „niepokojące, upokarzające i spadły poniżej dopuszczalnych standardów w irlandzkim więzieniu w 2013 r”.

Sędzia MacMenamin podkreślił, że odszkodowania w wysokości 7500 EUR nie można postrzegać jako „wzorca”. Przede wszystkim dlatego, że inne przypadki mogą różnić się pod względem rozbieżnych faktów.

Przewodniczący komitetu ds. Rachunków publicznych Dáil, Seán Fleming, oszacował, że orzeczenie może kosztować państwo co najmniej 12 mln euro.  Fleming oszacował, że sam rachunek prawników w sprawie Simpsona wynosi około 3 mln euro.

Fleming powiedział RTÉ News, że w systemie istnieje około „1600 innych, ale podobnych przypadków”.

Praktykę tą, która wciąż obowiązuje w niektórych więzieniach, skrytykował inspektor więziennictwa. Potępiona została także w raporcie Europejskiego Komitetu ds. Zapobiegania Torturom z 1993 r.

Warunki zatrzymania muszą być zgodne z normami krajowymi i międzynarodowymi, które Irlandia „zobowiązała się” przestrzegać.

Brak dostępu do toalet został „praktycznie wyeliminowany w irlandzkich więzieniach”. Wraz z wprowadzeniem urządzeń sanitarnych, dostępnych dla „99% więźniów dotyczy on jedynie kilkudziesięciu osób.

Fíona Ní Chinnéide, dyrektor wykonawczy Irish Penal Reform Trust, przyznała, że ​​państwo pracuje nad całkowitym wyeliminowaniem tej praktyki. Jednakże  20 więźniów w Limerick i 38 w Portlaoise nadal nie ma dostępu do toalet.

Ponadto jak podaje Independent, 46%  więźniów  „jest zmuszona do korzystania z toalety w obecności innych osób. Wielu z nich musi spożywać posiłki w pobliżu toalety”.

Fíona Ní Chinnéide powiedziała jednak, że orzeczenie „podkreśla absolutne znaczenie spełnienia podstawowych norm i standardów w zakresie praw człowieka. Oczywiste jest, że ich odpuszczanie jest poniżającą praktyką dla więźniów i personelu”.